Ознаке

Albanija (7) Azerbejdzan (8) Bugarska (16) Delta Dunava (10) Egipat (1) Grčka (6) Gruzija (23) Iran (16) Istanbul (5) Italija (1) Izrael (18) Jermenija (13) Jordan (1) Kazahstan (17) Krim (11) Mađarska (2) Makedonija (2) Maroko (1) Moldavija (12) Nepal (16) Pridnjestrovlje (12) Rumunija (36) Rusija (5) Sirija (7) Transilvanija (14) Turska (21) Ukrajina (14) Uzbekistan (17)

уторак, 04. октобар 2016.

Rumunija, Moldavija i Pridnjestrovlje (11. deo)



CRKVE I MANASTIRI BUKOVINE

   Odmah posle doručka krenuli smo u obilazak Sučeave. Dopalo mi se ovo mesto. Onako, nije loše. Ima svašta da se vidi u njemu, što ne čudi s obzirom da je Sučeava bila prestonica Moldavije, a samim tim i politički i crkveni centar, skoro dva veka (od 1380. do 1568.).
   Prvo smo otišli do crkve sv. Nikola iz 17. veka. Zanimljivo, nema šta! To je bio moj prvi susret sa crkvom tog tipa. Sledeća na redu bila je crkva sv. Dimitrija iz 1535. godine, koju je podigao Petar IV Rareš. Radi se o tipičnoj moldavskoj crkvenoj građevini, trikonhalne osnove, sa narteksom i eksonarteksom. U njenoj unutrašnjosti nalazi se portret ovog vladara sa dva sina i suprugom Jelenom, ćerkom despota Jovana Brankovića. Glavna osobenost ovih crkava Bukovine (severni deo rumunske Moldavije) je to što su spolja oslikane, međutim na ovoj gotovo da nije ništa sačuvano od spoljnjeg živopisa. Tako sada glavnu dekoraciju njene fasade čine ukrasi od obojenih keramičkih pločica i cigala, kao i čitav niz plitkih niša.
Crkva sv. Dimitrija, Sučeava

   Najsimpatičnija crkva Sučeave za mene je relativno mala crkva posvećena sv. Jovanu Krstitelju, poznata i kao Crkva prinčevih sinova iz 1642. godine. Nalazi se preko puta nekadašnje kneževske palate, čiji su ostaci i danas vidljivi. Uz ovu bogomolju, bukvalno na razdaljini manjoj od pola metra, nalazi se zvonik koji je niži nego crkva.
Crkva prinčevih sinova, Sučeava.

   Obišli smo i Mirauti crkvu. Na njenom mestu se nalazila crkva u kojoj je stolovao mitropolit, a koja je podignuta  krajem 14. ili na početku 15. veka. To zdanje je, nakon njegovog uništenja, zamenila ova crkva u 17. veku, ali je i ona doživela ogromne prepravke u 19. veku.
   I na kraju ostalo nam je da posetimo najznačajniju bogomolju Sučeave, posvećenu sv. Đorđu, koja se nalazi u Novom manastiru sv. Jovana. To je jedna od osam moldavskih spolja oslikanih crkava koje su uvrštene na Uneskovu listu svetske kulturne baštine. Građena je između 1514. i 1522. godine, sa ciljem da zameni Mirauti crkvu, tj. da u njoj bude sedište mitropolije Moldavije. Radi se o trikonhalnoj crkvi sa narteksom i vitkim tornjem i sa nišama u gornjem delu, u kojima su se nalazila oslikana poprsja svetaca. Njen spoljašnji živopis je delimično sačuvan. 
Crkva sv. Đorđa, Sučeava.

   Na kraju smo otišli do tvrđave Sučeave. Ona je, na našu žalost, bila zatvorena, jer  je bio ponedeljak. Morali smo da se zadovoljimo time što smo je osmotrili spolja. U pitanju je veliko utvrđenje, koje je izgradio vojvoda Petar Mušat (1377-1391). Ima masivne zidove, kule i odbrambeni šanac. Unutar tvrđave nalazile su se i vladarske odaje, prostor za smeštaj garnizona, štale i razne druge pomoćne prostorije. Godine 1470. Stefan Veliki je, iz straha od Turaka, ojačao kule kružnim bastionima.
Tvrđava Sučeave.

   Ceo ovaj obilazak Sučeave bio je, onako, prilično brzinski, jer smo planirali da posetimo još šest oslikanih crkava Bukovine, sa Uneskove liste. Prva je došla na red mala crkva Patrauti iz 1487. godine, koju je podigao Stefan Veliki. To je jedna od njegovih prvih crkava, a izgradio ih je podosta.
Patrauti.

   Sledeća je bila crkva Arbore, koju je 1502. godine podigao Luka Arbore, general Stefana Velikog. U pitanju je jednostavna, jednobrodna građevina, bez kupole. Njene spoljašnje freske su u prilično dobrom stanju. Posvećena je Jovanu Krstitelju. Možda je Luka imao neki predosećaj kada se opredelio da podigne crkvu u ime ovog svetitelja. Naime, i on je kasnije, zbog navodne izdaje, ostao bez glave. Tom prilikom odsečene su glave i njegovim sinovima. 
Arbore.

   Usledio je odlazak do manastira Sučevica. Radi se o utvrđenom manastiru iz 1584. godine. Njegova crkva se ne razlikuje mnogo od drugih oslikanih bogomolja Bukovine. Manastir su osnovali Jeremija i Simeon, sinovi velikaša Jovana Movile i unutar crkve nalaze se njihove grobnice.
Sučevica.
Sučevica.

   Crkva manastira Humor iz 1530. godine takođe je trikonhalne osnove, ali nema zvonik. Na zapadnoj strani, ispred narteksa, podignut je otvoreni eksonarteks (kao trem). Istoričari umetnosti ističu živopis ove bogomolje, a meni je najviše zapala za oko scena opsade Carigrada.
Humor.

   Došao je red i na Voronjec, jedan od najpoznatijih bukovinskih manastira. Podigao ga je Stefan Veliki 1488. godine u čast pobede nad Turcima u bici kod Vasluia. Katolikon je posvećen sv. Đorđu i poznat je po svom živopisu, naručito spoljnom, kao i po posebnoj nijansi plave boje – voronjec plava.
Voronjec.


   I na kraju Moldovica iz 1532. godine, koju je izgradio Petar Rareš. I ona je trikonhalne osnove, takođe ima otvoreni eksonarteks i, kao i ostale, spolja je ukrašena izvanrednim freskama.
Moldovica.

   Super su mi bile sve ove crkve. Nema tu šta da se kaže, fenomenalne su! Međutim, malo smo preterali. Mnogo, brate, za jedan dan! Obilazili smo ih kao na traci. Ne radi se to tako. Mnogo bi bolje bilo da smo imali više vremena, pa da ih rasporedimo u par dana i da kod svake provedemo malo više vremena. 
Moldovica.

   Inače, i sama Bukovina mi je bila interesantna, brežuljkasta, pitoma, sa prostranim livadama. Jedino šuma baš i nema preterano uprkos njenom nazivu. Sela kroz koja smo prolazili, takođe nisu nezanimljiva i u njima još uvek ima dosta starih tradicionalnih drvenih kuća sa neobičnim čipkastim fasdama.

Нема коментара:

Постави коментар